Podsumowanie: Dwurdzeniowy procesor AMD dla mas
Cena 350 dolarów to pożądany krok do przodu, ale to i tak dużo za procesor, zwłaszcza, że najtańszy układ Pentium D, czyli model 820 (2,8 GHz) Intela wciąż jest trochę tańszy. Szczegółowe porównanie obu tych produktów powinno pojawić się niedługo, ale już teraz widać, że Athlon 64 2 3800+ jest alternatywą dla Pentium D 820.
Z naszego punktu widzenia wygląda na to, że AMD zdecydowało się w tym przypadku postawić na rdzeń Manchester, zamiast na Toledo. Spowodowane jest to tym, że mniejsza pamięć podręczna nie jest aż tak ważna, co widać w porównaniu obu wariantów w szybszych modelach procesorów X2. Poza tym, maksymalne zużycie energii w przypadku Manchestera jest znacznie niższe, co można odczytać jako zachętę dla fanów podkręcania.
Nasze testy pokazują, że wydajność 3800+ znajduje się w pobliżu możliwości szybkich jednordzeniowych układów Athlon 64 - procesor dwurdzeniowy jest wolniejszy przy "zwykłych" aplikacjach, ale szybszy przy aplikacjach wielowątkowych. Widać to szczególnie wyraźnie w przypadku oprogramowania profesjonalnego, którego wymagania obliczeniowe mocno obciążają procesor i które od dawna tworzone było z myślą o wykorzystaniu kilku procesorów.
Użytkownicy, którzy zazwyczaj wyciskają ze swoich komputerów "siódme poty", np. używając wiele programów równocześnie, przeprowadzając operacje na dużych zbiorach danych, uruchamiając wiele dużych, niezależnych od siebie drzew procesów itp. - będą zadowoleni z zastosowania procesora dwurdzeniowego. Przy takich potrzebach użytkownika architektura dwurdzeniowa jest ważniejsza niż szybkość taktowania procesora, co zwiększa wartość 3800+ w takich zastosowaniach.
Jednak ci, którzy nie należą do tej grupy użytkowników, nie odczują zbytniej różnicy stosując procesor dwurdzeniowy, i w związku z tym uznają, że nie jest on wart dodatkowych pieniędzy, które trzeba wydać.
WSTECZ | POWRÓT
 |
| Spis treści | |
|
|
Administrowanie Nokia Intellisync Wireless Email - oszczędności i wygoda
