Procesory klasy desktop
Jako reprezentant procesorów klasy desktop, służył nam będzie procesor Intel Pentium III. Zazwyczaj, gdy procesor przechodzi ocenę, przyglądamy się jedynie wynikom benchmarków. Jeżeli procesor jest niestabilny, zwiększamy nieco napięcie Vcc (rdzenia), uzyskując stabilność procesora. Wraz ze zwiększeniem napięcia, zwiększa się również rozpraszanie ciepła. Jest to po części powodem, dla którego wielkie radiatory są tak bardzo popularne.
W komputerach PC klasy desktop jest to proste. Wewnątrz systemu mamy miejsce na wielkie radiatory, a gdy temperatura w przestrzeni otaczającej procesor staje się zbyt wysoka, zawsze możemy dostawić dodatkowy wiatraczek, który zapewni nam przyzwoity przepływ powietrza dookoła i przez radiator procesora.
Przyjrzyjmy się procesorom Pentium III i ich wartościom TDPmax i Tjunction.
TDPmax procesora 1133 B MHz jest wartością teoretyczną, ponieważ Intel musiał wycofać swój procesor z rynku po naszych publikacjach na temat jego defektów. Głównym powodem ogromnie wysokiej wartości TDPmax procesora 1133 B MHz jest związany z faktem, że Intel wykorzystał stare dobre triki overclockerów, zwiększając napięcie rdzenia procesora z 1.70 V do 1.80 V.
Jak opisano wcześniej, wraz ze zwiększonym napięciem, należy uważać na TDPmax i Tjunction w o wiele większym stopniu. Co gorsza, Intel zmniejszył wartość Tjunction do 62°C. Wszystko to wymaga większych wysiłków w celu ochłodzenia procesora.
Do wszystkich fanów AMD, Athlon AMD również wymaga solidnego chłodzenia. Przy 1133 MHz wartość TDPmax Athlona wynosi 63 W, a Tjunction natomiast 95°C.
Pozytywną stroną jest fakt, że procesory klasy desktop są szeroko dostępne i do 300 USD tańsze od swoich mobilnych odpowiedników.
WSTECZ | DALEJ: Chłodzenie mobilnego procesora
 |
| Spis treści |  |
|
|