Przetaktowywanie Coppermine
Klasyczna metoda przez zmianę mnożnika na wyższy nie jest dostępna już od lat. Czas na krótkie objaśnienie:
Szybkość procesora (rdzenia) uzyskuje się przez pomnożenie częstotliwości magistrali systemowej (FSB - Front Side Bus), która obecnie wynosi 66, 100 lub 133 MHz, przez 1.5, 2.0, 2.5, 3.0 itd. Teraz powszechne są mnożniki 4.0, 4.5, 5.0... aż do 8.0. Przykład: Pentium II 450 działa przy 100 MHz FSB x4.5 (mnożnik). Pentium III 800 dostępne jest w dwóch wersjach: Pentium III 800E działające przy 100 MHz x8.0, oraz 800EB działające przy 133 MHz x6.0. Celeron 500 działa przy 66 MHz FSB x7.5.
Najłatwiejszym sposobem na przetaktowanie procesora jest zmiana jego częstotliwości na wyższą przez podwyższenie mnożnika. Dało się tak zrobić z klasycznym Pentium, Pentium MMX i większością procesorów Pentium II. Jednak kilka lat temu, Intel i AMD zlikwidowali tą możliwość przez zablokowanie mnożnika w każdym CPU. Istnieją sztuczki umożliwiające zmianę mnożnika w Athlonach, ale nikt jeszcze nie znalazł dobrego sposobu na procesory Intela.
Athlony można przetaktowywać przez zmianę mnożnika ('wszystko, co trzeba zrobić' to otwarcie obudowy procesora i podłączenie nasadki do przetaktowywania Athlona), procesory Intela dają się przetaktowywać tylko przez zmianę częstotliwości FSB. Jak już może wiecie stąd: Projekt 150 MHz, Część 1 i stąd: Projekt 150 MHz, Część 2, z tym mogą być pewne problemy. Gdy zmieniacie mnożnik, jedynym podzespołem, który musi wytrzymać wyższą częstotliwość, jest sam procesor. Przyspieszenie magistrali systemowej oznacza przyspieszenie North Bridge, PCI, AGP, RAM i innych urządzeń, co poważnie zwiększa możliwość awarii.
WSTECZ | DALEJ: Zmiana częstotliwości FSB ze 100 MHz na 133 MHz
 |
| Spis treści |  |
|
|